Stilteplekken

Stilteplekken: kunst om bij stil te staan
Sinds 2003 laat ik me inspireren door traditionele kunst uit Tibet en Mongolië en Japan, maar meer nog door de filosofie die achter dat werk zit.
Het zijn werken die de aandacht even vast willen houden, omdat ze verwijzen naar de stilte die onze in-grond is.

De boeddhistische kunst uit Tibet en Mongolië is sterk ambachtelijk van karakter, volgt vaste regels en kan gezien worden als een ambachtelijke meditatievorm.

Zonder mij vast te leggen op strikte regels laat ik me inspireren door de kleuren, motieven en symboliek van dat werk. Dat betekent dat ik bij voorkeur pigmenten en vernissen uit Z.O. Azië gebruik.

De ornamenten en teksten op de werken komen uit Mongolië en Tibet. De antieke houtgestempelde gebedsteksten en symbolen zijn restanten van een bedreigde cultuur. Ze komen veelal uit tempels en stupa`s die door de Chinese onderdrukkers  met de grond gelijk zijn gemaakt.

Het werk kan als een symbolische poging tot restauratie van dit boeddhistische erfgoed gezien worden.

 

“De materie dicteert het kunstwerk”,  artikel in: de Stad Amersfoort

Op 19 februari vertelt Daan Vosskühler in café het Binnenhof op de Hof over zijn werk van 14.00 uur tot 17.00 uur in het kader van de Kunst Kijk Route. Hij kon zich niet voorstellen dat hij ooit beeldend kunstenaar zou worden. Het paste niet in zijn zelfbeeld: `Het moet ergens vrijkomen. Bovendien stel ik dingen uit. Iemand vergeleek mij eens met een klein jongetje dat op z`n verjaardag een immense slagroomtaart krijgt en dat is zo`n groot cadeau dat hij het eten ervan uitstelt. Dat gold ook voor mij.

Maar op een gegeven moment raakte ik bevriend met beeldend kunstenaars en zag hun ateliers. Ik ging spelenderwijs hout kappen en zo ontstonden mijn beelden.` Daan wijst op een beeld dat op een sokkel tegen de muur van zijn kamer staat. Het grijze winterlicht valt er precies goed op. Het heet `Opstanding` en het is gemaakt van een boomwortel van een eik, die ik eens vond. Het gekke is dat ik `m teruggaf aan de Treek, ik kon er niets mee. Een half jaar later vond ik de wortel wonder boven wonder terug en maakte dit beeld ervan.` Ik kijk naar een lichaam met een bekken, een ruggengraat, een hoofd dat zich opricht. Soepel en rond van vorm. Daan streelt de lijnen met zachte vingers: `De materie dicteert het kunstwerk. Ik was toen ziek, maar kwam weer overeind.

Kunst speelt met jezelf maar is bovenal healing. Ik ging ook met kiezelstenen aan de gang. Op het grintpad van mijn vriend tekende ik met glasverf dingetjes op kleine steentjes. Super resultaat. Ik gaf ze als cadeautje op verjaardagen. Jee, wat mooi, waar heb je die gekocht. Door die positieve reacties zocht ik grotere stenen en bewerkte ze. Maar omdat ik een hekel aan tekenen heb, hoewel dat tegenwoordig wel meevalt, ben ik met fotografie begonnen. Maar dat vond ik te plat dus schilderde ik alle foto`s in. Ik noemde ze `foto-paintings.` Hij wijst er aan: een blauwige foto, waarin zink met ornamenten van lood, overdekt met bladgoud, is verwerkt. Een zwevend stoeltje vormt het hart van het object. `Ik zie het als mijn bewustzijn, waarvan uit mijn leven wordt geregisseerd, je denkt dat je de regie hebt, maar naarmate je ouder wordt ontdek je dat het tegendeel waar is.`

Het Binnenhof                                                                                                                                                                             ,,Ik houd twee verhalen en lees tevens gedichten voor uit mijn bundel `Bij benadering`. Een verhaal zal over edelstenen gaan en een over 15000 jaar schilderkunst, waarbij bomen, vernissen en harsen aan de orde komen en het ambachtelijke aspect. Dat je voeling houdt met het materiaal waar het vandaan komt, daarom gebruik ik nooit tubes verf, ik vind ze gewoon te steriel. Mijn kick is, dat zover ik het hele proces zelf kan maken, ik het ook zelf doe.`
Daan haalt zijn zink uit de schrootbak van de ijzerboer, reliëfs maakt hij van eierdozen en zijn beelden van boomstronken die hij links en rechts vond. ,,Ik hoop dat mijn kunstwerken, en de regie heb ik niet, een helende kwaliteit hebben.`
Ellen de Jong
Werken in zink 1996-2009